... دختر ستاره ها

X

... دختر ستاره ها

... دختر ستاره ها

یادگار سالهای آرزو ...

	یلدا
باز یلدا ست سیاه ، چون گیسوانت کشیده ، چون پیکرت بی پایان ، چون خاطره ات **** فردا که از راه رسید باز به تو خواهم اندیشید ...**
+ نوشته شده در دوشنبه سی ام آذر 1388ساعت 17:45 توسط مهرداد \|

	گل
بر آستانه تردید گلی شکفت گلبرگهایش به رنگ مریم بود برگهایش از جنس اقاقی ساقه اش خاکستری و انبوه خارهایش به تیزی گل سرخ ***** بر آستانه تردید گلی شکفت نه در آغوشش می توانستی کشید نه از یادش می توانستی برد**
+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم آذر 1388ساعت 12:59 توسط مهرداد \|

	آبی
آبی ، آبی همرنگ بی دریغی دریا آبی ، آبی هم وسعت بی پناهی آسمان ***** آبی ، آبی به شکل اشک آبی ، آبی به رنگ عشق**
+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم آذر 1388ساعت 12:51 توسط مهرداد \|

	عشق
لطیف بود چون بستری از شبنم زیبا ، چون پاره ای از بهشت مواج ، چون دریایی از اشک و گریزان چون دنیایی از آرزو
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم آذر 1388ساعت 15:58 توسط مهرداد \|

	فردا صبح
خواهم رفت فردا صبح شاید یا صبح روز بعد اولین صبحی که طوفان بوزد یا حتی نسیم ***** تنهائیم را خواهم برد و آشفتگی تو را و آفتاب لبهایت را به خنده باز میگشاید *** می روم دور دور دور و چون از خواب برخیزی از هر رویایی دورترم از هر کابوسی شاید از هر خیالی *** پیش از رفتن شیشه های پنجره را خواهم شست از ردِّ اشکها و انگشتهایم تا آسمان را بی دریغ ببینی و ترانه های غربت را خواهم سوزاند " تو دوری...ی ا...ز برُِِم دل د...ر برُم ..." ............ خواهم سوزاند تا آوای زندگی را بی ناقوس بشنوی *** همه چیز را خواهم برد کیفم را چترم را آغوشم را دلتنگیم را و عینکی که هر دو سوی شیشه اش بارانی ست ............................ کتابهای کودکیم را خواهم برد - که " هراس از مرگ " بود و " بار هستی" را در میل " جاودانگی" میجست- گربه عروسکی را که صدایش خنده ام را به خنده ات می آمیخت و تصویر آبشار که بر زمینه نگاهمان میرقصید ... *** فردا صبح خواهم رفت یا صبح روز بعد با طوفان یا با باد یا با نسیم فرقی نمیکند همه چیز را خواهم برد همه چیز همه چیز *** از من تنهاخاطره نگاهی بر جای خواهد ماند بر آستانه در چشم انتظار باز آمدنت...**
+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم آذر 1388ساعت 18:47 توسط مهرداد \|

	بزم
بزمی به یاد ماندنی بود عشق مینواخت زندگی آواز میخواند و خدا می رقصید ...
+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم آذر 1388ساعت 13:24 توسط مهرداد \|

	...
هرگز دیگر امیدی نخواهم ساخت میخواهم مأوای جاودان یاد تو باشم
+ نوشته شده در جمعه یکم آبان 1388ساعت 23:51 توسط مهرداد \|

	...
دلتنگ پروازم ***** از دریچه ی چشمهایت آسمان پیداست**
+ نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم مهر 1388ساعت 11:32 توسط مهرداد \|

	برگ
... وقتی باد برگی رو از درخت جدا میکنه درخت برای برگ دست تکون میده و از اون به بعد به برگای دیگه اش فکر میکنه برگ هم برای درخت دست تکون میده ولی دیگه چیزی نیست که بهش فکر کنه ...
+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم مهر 1388ساعت 15:11 توسط مهرداد \|

	آن روز
روزی نامم را به آواز خواندی و شوقی راهبانه پیکرم را رقصاند روزی سکوت کردی و جهان از صدا تهی شد ***** هنوز تندیسی پا برجاست در حاشیه لبانت آنجا که پایان زندگی ست و آغاز انتظار**
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم مهر 1388ساعت 10:55 توسط مهرداد \|

	بند
رهایم نمیکند اشتیاق اسارت - چون شهوت نافرجام باد در آغوش حریر - رهایم نمیکند خاطره چسبناک لحظه هایی که تو را در خود داشت بی من و مرا در خود خواهد داشت بی تو رهایم نمیکند بارانی که میبارد
+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم مرداد 1388ساعت 18:38 توسط مهرداد \|

	محو
محو بازی سرد نگاهم بودم با شهوت سوزان لحظه ها و پشت چشمان گریزان رگبار باران بود ***** چشم در چشم خدا دوختم بی شرمانه تر از مرگ پیجوی معجزه ای که ربوده بود و آنسوی پنجره نم نم میبارید *** به جاده های مه زده نگریستم به انبوه گیج رهگذران پرشتاب و چشمهایی پر غبار که چون چترهای بسته بی اضطراب بود *** کاش پیش از پایان رنگین کمان گریسته بودم**
+ نوشته شده در پنجشنبه یکم مرداد 1388ساعت 19:27 توسط مهرداد \|

	ساعت ...
ساعت ۹ بود وهوا پوشیده از انتظاری غریب و بی واژه ***** هوا ، چون جریان سیال آتش میرقصید در ساعت ۹ شب و فضا موجی وهم آلود داشت *** هجمه سکوت بود و ترس در ماندگار ترین ساعت ۹ و انتظار غریبانه صدای زنگی تا وا رهاند چشمان خواب زده را از کابوس نبودنت *** ساعت ۹ شب بود ...**
+ نوشته شده در جمعه بیست و ششم تیر 1388ساعت 21:9 توسط مهرداد \|

	...
می اندیشم ... باران می نویسم ... قطره می خوانم ... اشک
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم تیر 1388ساعت 3:41 توسط مهرداد \|

	رهگذر
شاید ، آخرین صدا بود خش خش جامه ای که می رفت و تو را با خود می برد شاید ، آخرین شوق بود - لرزان و بی لهیب - از دل می گذشت بر دیده فرو می خفت شاید ، آخرین ترانه بود زمزمه رهگذری تنها ...که می گریست
+ نوشته شده در پنجشنبه یازدهم تیر 1388ساعت 17:2 توسط مهرداد \|

	جوانی
جوانی شاید تردیدی سرکش است چون از نفس افتد همرنگ یقین میشود ...
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم اردیبهشت 1388ساعت 13:52 توسط مهرداد \|

	اینبار
یک کوزه خاک دو پیمانه آب چند بذر نو و اندکی آفتاب --------- اینبار اما نخواهم رویاند خواهم روئید
+ نوشته شده در دوشنبه نهم دی 1387ساعت 17:51 توسط مهرداد \|

	بال
بالهایت بر گرده باد نشست - باد گریزان - و چشمانم نگاهم را در پی ات به آسمان دوخت ***** آها ............. ی ! صدای باد می آید بالهایم کو ؟**
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم آذر 1387ساعت 17:40 توسط مهرداد \|

	پایان
بیش از آنکه در اندیشه یِ پایانِ بودنم مضطربِ پایانِ با تو بودنم ... عطر انتظارت را اما عاشقانه ، به هر سو خواهم پراکند حتی پس از آخرین پایان
+ نوشته شده در شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 12:7 توسط مهرداد \|

	یادگار
بوی تو تنها رایحه بهشت است که به یادگار خواهم برد تا دل دوزخ
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم آبان 1387ساعت 15:28 توسط مهرداد \|

	در راه
در اندیشه غبارم و حسرت باران ابرهای سنگین در راه ند ...
+ نوشته شده در جمعه بیست و ششم مهر 1387ساعت 18:24 توسط مهرداد \|

	...
... یه روز لا بلای جمعیت گم شدی از اون به بعد همه رو با عشق نگاه میکنم ...
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم مرداد 1387ساعت 13:7 توسط مهرداد \|

	لبخند
... باران که تمام شد رنگین کمان که طلوع کرد خورشید که بر علفهای خیس تابید گنجشکها که لابلای شاخه ها مارپیچ رفتند آسمان که رنگ عشق گرفت بهشت که آغاز شد ،،، تنها دلتنگیم لبخند تو بود مادر
+ نوشته شده در شنبه یازدهم خرداد 1387ساعت 13:18 توسط مهرداد \|

	جاودانه
آرام و بی جنبش - چونان کوهی پر صلابت- به دورها خیره مینگریست صدایش پر طنین بود و کوبنده گویی خدا از دریچه لبانش سخن میگفت " بی نیاز باش تا جاودانه شوی " و آوایش در گوش شب می پیچید ************** طوفان لابلای گیسوی مواجش زوزه میکشید ونجوایش - چونان آوایی جاری در بطن قرون - طنین میگرفت " بی عشق باش تا جاودانه شوی " و کلامش عظیم ترین واقعه بود *************** سالها محو و مدهوش و ستایشگر خیره نگاهش میکردند گهگاه اما از لابه لای "بادبازی" گیسوانش مهتاب می گذشت و درخشش قطره ای خشکیده بر گوشه چشمانش نمایان می شد هیچکس ندانست قطره از شوق جاودانگی بود یا غربت تنهایی...**
+ نوشته شده در چهارشنبه یکم خرداد 1387ساعت 19:10 توسط مهرداد \|

	تندیس
از آن سوی ، کسی صدایش زد با طنینی موزون و مواج که عاشقانه ترین آوای تاریخش بود و دیدم تمامی تک یاخته های عاشق که تک تک سلولهای پیکره اش بودند رقصان و مبهوت و بنده وار به آن سوی روانه اند ****** از اینسوی ، کسی نگاهش میکرد پر امید و مضطرب سرشار از خواهش و نوازش و عطر خاطره هایش خدایان واله را که پاره پاره های باورش بودند مونس ناگزیر خود میساخت **** بر سر دو راهی تندیسی بود - یادگار قرنهای دور - نه تاب خدایی داشت نه طوق بندگی میگرفت**
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1387ساعت 23:7 توسط مهرداد \|

	وصل
چشمان ابریم تشنه ی نوازش بود دستهای نازکت مهربان و دردآلود ***** شورانگیز بود لطیف تر از مرهم بارانی تر از بهار**
+ نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم فروردین 1387ساعت 19:36 توسط مهرداد \|

	شوق
راهها چه عاشقانه به من می نگرند آندم که به سوی تو می آیم و صدای قدمهایم موسیقی همه هستی ست در شوق دیدار تو ***** با من برقص**
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم اسفند 1386ساعت 11:49 توسط مهرداد \|

	آهای
صدایت میکنم " آهای غریبه با توأم " تو که آخرین رهگذر نیم شب بی ستاره ای تو که تنها ستاره ای ...
+ نوشته شده در یکشنبه دوازدهم اسفند 1386ساعت 20:30 توسط مهرداد \|

	آواز
سپیدی و پهناور مثل دشتی از برف پوشیده و طوفان را در تو هراسی نیست ***** با آواز تو قلبم چه زیبا می نوازد**
+ نوشته شده در دوشنبه ششم اسفند 1386ساعت 19:55 توسط مهرداد \|

	سایه
در پرتو مهتاب سایه ها ، هم رقص بادها بودند یکی انگار تو بودی مثل روز غوغایی مثل شمع سوزان مثل خدا مغرور یکی انگار من بودم مثل غروب غمگین مثل پروانه عاشق مثل شب تنها ***** در سایه روشن مهتاب در هیاهوی باد سایه ها حکایتها داشتند ...**
+ نوشته شده در دوشنبه سوم دی 1386ساعت 18:24 توسط مهرداد \|